Lieve lieve lieve allemaal/ Eej Allemille,

voe oeans:

Tís oll hlad ars. hlad ars...zakmarzagge, ‘K vreg d'n ille tiet uterst ewon:

hoei'ndag oe ist noe?

Mun klompe brak, ze zehn hlad nix t'rg of in un vrimde teale. (k'verste d'r hlad nix van, tleek net of azn een hloeiende petaters in uldere mond en) K'vreg dan: ‘zin julder hlad gek en oe eit noe eihulluk?' T'is wezeluk wer, ze binne ier hlad besuukert en van de ratn besnuffeld. Ze doene asof ze oanse teale glad vergetn zien, ze wille ‘New' zien.

Fadder zien ze ier zo bruun as a beier of glad doenkerzwart van de zunne en ze binne noga ergh grôôs voe de neame ‘New' (da's helof'k Engelsh). Me bie olles wat ik zag zei'k d'n ille tiet ‘'t ék a lank a' of ‘tekoka' en ak dan vreag ‘ei jie ta' dan kieke ze as un uul op un ziekn koeie.

Derom ka'nk zehnne: tvolk ier ís un einen wies stik stront . Min lampje hi hlad ut. Ik stelle durom zo vor, letn we tesemn es hoed preaten wan de naeme (New-Zealand) ste mien hlad nie an, en lukt 'et vandaege nie, dan lukt'et merrege, wan ik kom wea el snelle t'rg.

Voor de Hollanders,

Hier weer vanuit het prachtige Nieuw-Zeeland.... mijn laatste berichtje

Na heel wat gezellige dagen met Cora, Bram en Eowyn, wilde de reiziger in mij toch wel wat van Nieuw Zeeland zien. Op maandagochtend -belachelijk vroeg- nam ik de bus die mij naar de mooiste plaatjes van Nieuw Zeeland bracht. Deze buschauffeur was zelf een schapenboer geweest en krikte mijn algemene schapenkennis behoorlijk op. Gelukkig vertelde hij ook heel veel van de omgeving waar we doorheen reden. Allemaal goed en aardig maar waar waren mijn medemetgezellen? De bus was vol met bejaarden en Japanse mensen.... Ik voelde me zo heerlijk jong ..... ;-)

Uiteindelijk kwam ik Queenstown aan, de avonturenstad van Nieuw Zeeland, waar ik me als een visje in het water thuis voelde. Was ik lekker aan het wegdromen bij het grote meer tijdens zonsondergang werd ik wild opgeschrikt door twee jongemannen die boven mij hun parachute openlieten..... Dat wilde ik natuurlijk ook doen, en ja hoor de volgende dag zat ik op het randje van het vliegtuig. Ik vond het heerlijk, alhoewel de jongen met wie ik sprong wel erg overdreven bezorgd was. De volgende keer..... maak ik de sprong wel lekker alleen!!! Hihihi

Wat heb ik nog meer gedaan? Een wandeling gemaakt op een gletsjer, we moesten op een gegeven moment door een hele hele nauwe spleet, een wat grotere man kwam uiteraard vast te zitten. Nadat ik hem wat wild heen en weer had geschud kwam hij... (nee, de laatste zin is onzin)

Het laatste stukje van mijn reis deed ik met een trein, ik heb echt de treinrit van mijn leven gehad. Lekker in een open cabine uitwaaien terwijl de meest mooie landschappen voorbijvliegen.....

En na 8 dagen kwam ik weer aan bij Bram, Cora en Eowyn! Ondertussen heb ik heel wat kilometers gewandeld met Eowyn door de prachtige parken...! En ondertussen zijn mijn tantevaardigheden weer goed bijgespijkerd, ik kan uren uren uren lang vertellen hoe lief Eowyn is...... Maar zal het nu maar kort houden...

O ja, mijn vrienden...... ik ga al weer biena ne ruus.... (dat betekent dat ik binnenkort weer richting Nederland vlieg)

Dus.... Tot heel snel!

Knuffel,

Annelies