LIeve lieve allemaal,

Wat een geweldig leven heb ik toch.... Hier weer een mooi verhaal (hoop ik):

Na mijn avonturen op het prachtige land van Norman vloog ik van Cairns naar het midden van Australie, Alice Springs. Ik heb een tour genomen naar Uluru, een prachtig mooie rots, (zie foto's) maar ik kwam er snel genoeg achter dat ze daar miljoenen vliegen hebben en dat het ONT-ZET-TEND heet is. Ik trotseerde het met een vliegnet en liters water.... Mijn vliegnet moest wel af tijdens het etenen voordat ik eenhap kon nemen moest ik eerst de vliegen ervan af blazen......

Uluru is voor de Aboriginals (oorspronkelijke bewoners) een heilige plaats omdat ze daar generaties lang gewoond hebben. Ze kunnen daar niet meer wonen en 1 van de grootste redenen is toerisme. Ik vond het toch wel erg pijnlijk voor hen, dat zij daar niet meer kunnen wonen omdat ik (als toerist) daar rond wil wandelen. Er is heel veel verschil tussen de 'blanken' en deAboriginials,zeliggen in het park te slapen of/en verkopen kunst. Ze krijgen geld van de overheid, maar meestal kopen ze daar drank van.Niet echteen heel gelukkig leven hebben die mensen dus, en eigenlijk was ik blij toen ik in de trein naar Adelaideinstapte.Dat is de eerste plaats die ik geen tweede keer meer wil zien.... Maar goed, als reiziger is het goed dat je verschillende kanten ziet van een land!

Ik mocht 23 uur lang in de trein -de Ghan- zitten, en was stiekem best blij dat de stoel naast me vrij bleef. Eigenlijk is het een hele gewone trein, maar ik heb heerlijk kunnen slapen, maar was blij toen de trein Adelaide binnenreed.

In Adelaide heb ik lekker de fiets gepakt en heb weer na een lange tijd een duik kunnen nemen in deoceaan zonder dat ik bang hoefde te zijn voor krokodillen enhaaien! Natuurlijk deed ik dat in stijl, en ging echt niet zoals alle anderen in een complete fietsuitrusting hard en dus bezweet rondfietsen. Wel grappig dat ik daardoor wat bekijks had ;-)

Onder Adelaide is Kangaroo Island, een klein eilandje (nou ja voor Australische begrippen, het is 155km in de lengte). Kangaroo Island werd al heel snel mijn lievelingsplaats van Australië omdat er zoveel dieren te vinden zijn. Zeeleeuwen dieop het strand liggen, pinguïns dienesten aan het maken zijn, koala's die meestal slapend te vindenzijn in bomen, papegaaien, kangaroes, wallabies ik haddaar echt een prachtige tijd!!!Ik heb weer lekker buiten kunnen slapen, en toen ik de boot terug nam had ik al een beetje heimwee ....

Ik ben naarTasmanie gevlogen. Aan de foto's kunnen jullie zien dat het een prachtig, prachtig, prachtig land is! Ik had tot nu toe al heel wat tours geboekt en alhoewel dat allemaal leuk en aardig is (alhoewel niet alle gidsen even gemotiveerd zijn ;-) ), is het ook wel erg simpel.... Ik besloot vrienden te maken zodat we lekker een auto kunnen huren en heel zelfstandig Tasmanie konden ontdekken. Een grappige combinatie waren we: een Franse jongen Michael die op de meest dunne gympen naar boven sprong om zoveel mogelijk contact met de grond te hebben, de (erg) zelfverzekerde en welbespraakte Engelse jongen Samson en de Duitse Mandy waarmee ik hele goede vriendinnen geworden ben! Het tempo lag wel wat uit elkaar, Michael die als een gazelle naar boven sprong en Mandy die van elk bloemetje genoot, maar ach waarom zou je je daarom druk maken toch?

De tijd in Tasmanie was veel te kort.....! Nieuw Zeeland was de nieuwe bestemming waar mijn zus Cora met haar man Bram sinds kort wonen!!! En niet te vergeten.... mijn lieve nichtje Eowyn. Het was -na al die maanden- weer heerlijk vertrouwd om mijn familie in mijn armen te sluiten. En Eowyn is echt de liefste baby van de wereld ;-) De volgende keer weer iets meer over Nieuw Zeeland!

Liefs,

Annelies

Liefs,

Annelies