Lieve lieve familie, vrienden, kinderen, ouders, kennissen en wie-dit-verhaal-dan-ook-leest!,

Hoe gaat het in Nederland? Lekker dik aangekleed tegen de kou ;-) ? Ikheb nog twee keer per dag een koude douche nodig...

Ik geniet van het Indiase leven! Ik zit nu echt helemaal in het ritme en ik maak ontzettend veel leuke en mooie dingen mee!!Ik zal een poging wagen omhet niet al te lang te makenvoor jullie:

De kinderen in Ashirvad komen heel 'sterk' (lees vrolijk)over. Ik had verwacht dat de kinderen vaak verdrietig zouden zijn omdat ze vaak veel hebben meegemaakt. Maar ze zijnbehoorlijk nuchter over hun verleden.
Zezijn allemaal hele lieve speciale kinderen, maar Barity is toch wel heelbijzonder (zie foto).... Alleen haar uiterlijk al; zeis ontzettend mager en heeft een bolle buik,omdat ze lever- en hartproblemen heeft.En dan komt nog het verhaal achterhet meisje:Haar moeder werkt hiernog maar kort als 'dienstmeisje'.Ze woont tegenover het huis van Sudha en Raja in een klein huisje. Het is niet meer dan 20 vierkante meter groot. De vader in dit hele verhaal?Hij is een alcoholist en geeft het gezin geen geld.Dus ook niet voor medicijnen voor Barity.En zo is dit gezinin Ashirvadgerold.... Moeder kan nu werkenen Ashirvad helpt door de kinderen eten en onderwijs te geven.Ik vind het heerlijk om met Barity te zijn. Lekker samen eenbeetje tekenen, af en toe begintze te sprekenin het Telugu en dan knik ik net alsof ik haar begrijp ;-)Het leuke is dat ze vaak haar duim omhoog steekt. Dat teken begrijp ik natuurlijk wel!!

Ik heb hier ook wat spelletjes voor de kinderen gekocht, en het isecht leuk om met een verpakt spelletje Ashirvad binnen te wandelen. De kinderen kijken je dan met grote ogen aan alsof je Sinterklaas bent, en willen natuurlijk heel graag weten wat het nieuwe spelletje is!Als ze vrijetijd hebben (laatste dagenheel veel i.v.m. vakantie) doe ik een poging om de kinderen te vermaken en dat lukt goed! Levendganzenbord, uno, memory en dominowordt zeerfanatiek gespeeld.Maar... even onder ons: Mijn valsspeeltechnieken zijn niets vergeleken met die van de kinderen en de teachers!

Zoals je op de foto's kan zien heb ik een paar keer de bouwplaats bezocht. Heel indrukwekkend datRaja en Sudha zo'n groot project uitvoeren. Het wordt echt een groot gebouw, maar ze willen ook meer kinderen hulp kunnen bieden. Ze moeten in december al in het nieuwe huis zitten, dus er zit behoorlijk veel druk achter. Ikheb heel veel bewondering voor hun vertrouwen in dit projectook al weten ze zelf nog niet waar het geld vadaan moet gaan komen.

Verder doe ik een poging om voor de LMS (basisschool in Laren waar ik gewerkt heb) een film (lees filmpje) te maken over hoe het leven is in India. De kinderen doen alles om maar op de film te komen, enthousiasme genoeg dus..!

Ik ben heel blij dat Henrieke hier is! Heerlijk om alle gekke dingen die wij meemakenin het Nederlands te kunnen bespreken. We hebben veel lol samenen tijdens onze kletspartijen zijn mijn dropjes niet meer veilig...

Op een dag dachten wij, twee stoere zelfstandige dames, dat we wel alleen konden gaan shoppen. Totdat het opeens donker was toen we de winkel uitliepen.. De straten zien er dan best anders uit...! Op een kruispunt kwamen we waarschijnlijk wat twijfelachtig over en heel veel Indiers zagen hun kans schoon om ons te 'helpen'.Gelukkig konden we -na een paar keer fout lopen- de goede weg weer vinden. Op dat moment een heel avontuur, achteraf lachen we erom!

En...

o ja...

het duurt toch nog wel even voordat weer voet op Nederlandse bodem zet, dus nu durf ik het jullie wel te vertellen...

Familie luis heeft ook een woonplaats gevonden op mijn hoofd! De kinderen en de dienstmeisjes helpen mij gelukkig goed en plukken de luizen in een bewonderingswaardigsnel tempo eruit!

Ik kan nog wel uren doorschrijven, maar ik zal wachten tot het volgende verhaal!!

Heel veel liefs,

Annelies

p.s.: Op het nieuws zag ik dat er een paar dagen geldengrote overstromingen waren in Andhra Pradesh (waar ik ook zit). Maar wees niet bang, India is groot,ik zit nog hoog en droog!